www.blog.GeoTurystyka.info

Morze Czerwone jest „zatoką” Oceanu Indyjskiego mającą 2240 km długości. W przeciwieństwie do swej nazwy jest cie­mnoniebieskie, a barwa wody u wybrzeży zmienia się od lazurowej po turkusową. Nazwę swą zawdzięcza chyba pewnemu gatunkowi alg, Trichodesmium erythme-um, które miejscami nadają wodzie czer­woną barwę. Być może Morzem Czerwo­nym nazywali je już starożytni Egipcja­nie, ponieważ graniczyło z Czerwoną Zie­mią, jak określali pustynię. Na tym odcin­ku Pustyni Arabskiej mającym około 1000 km długości i 250 km szerokości nie spotkamy żadnej roślinności. Północną jej granicę stanowią płaskie żwirowiska Pła­skowyżu Jalala. Na wysokości Ra’s Za’farana teren zaczyna się stopniowo wznosić, przechodząc w łańcuch Gór Mo­rza Czerwonego, niewiarygodnie piękną formację błyszczących, prastarych czer­wonych skał.

Morze Czerwone powstało 20 milio­nów lat temu, kiedy Półwysep Arabski oddzielił się częściowo od kontynentu afrykańskiego. Utworzyła się wówczas szczelina, obejmująca swym rozgałęzie­niem kraniec Półwyspu Synajskiego, którą wypełniły wody oceanu. Granitowe gó­ry nad Zatoką Akaba tworzą skarpę scho­dzącą 1800 m w głąb morza, natomiast Zatoka Sueska jest stosunkowo płytka (100 m), pełna raf koralowych ciągnących się na południe, daleko poza Hurghadę. (Rafy powstały na skutek osadzania się przez tysiące lat wapiennych szkieletów martwych koralowców, mogących żyć je­dynie w prześwietlonych słońcem płyt­kich wodach tropikalnych. Wybrzeża Mo­rza Czerwonego, gdzie żyją różnorodne jaskrawo ubarwione ryby, są prawdziwym rajem dla płetwonurków.

400 km na południe od Suezu leży Hurghada (arab. Ghardaąd) „duże ką­pielisko całkowicie pozbawione wyrazu, pełne nowych betonowych budynków ho­telowych i restauracji. O atrakcyjności te­go miejsca stanowią plaże słynące z deli­katnego miałkiego piasku oraz przybrzeż­ne rafy, dostępne nie tylko dla płetwonur­ków i doskonałych pływaków, ale także dla mniej wysportowanych turystów, któ­rzy mogą podziwiać ich faunę dzięki prze­szklonym dnom wynajmowanych tu ło­dzi.

Na południe od Hurghady, za wieżą ho­telu Sheraton, ciągnie się wielokilome­trowy pas ośrodków turystycznych. Każdego roku przybywają nowe hotele, ubywa zaś powszechnie dostępnych plaż publicznych.

60 km na południe od Hurghady leży inna duża miejscowość, Port Safaga (arab. Bur Safaja). Jest to mało interesują­cy port, gdzie ładuje się na statki wydoby­wane w okolicy fosfaty. W Menville Vil-lage, na północ od miasta, znajduje się mała plaża i szkoła nurkowania, a nieco dalej luksusowe osiedle turystyczne Sea Land Village, położone nad piękną zato­ką w pobliżu rafy koralowej.

W czasie dalszych 230 km drogi, koń­czącej się w miejscowości Marsa al-Alam, można podziwiać wspaniałe krajo­brazy nadmorskie i znakomite miejsca do nurkowania, nie ma tu jednak gdzie się za­trzymać, z wyjątkiem brzydkiego miasta portowego Kusair.

Wybrzeże na północ od Hurghady, oprócz kilku uroczych miejsc, nie nadaje się do pływania lub nurkowania, ponie­waż w zatoce prowadzone są wiercenia eksploatacyjne bogatych złóż ropy nafto­wej. Mieszkańcy Kairu jeżdżą chętnie do Ain Suhna, gdzie znajduje się jeszcze sto­sunkowo czysta plaża (55 km na południe od Suezu).

Kanion Colca stanowi przykład nadzwyczajnego obiektu geoturystycznego. Jest znakomitym źródłem wiedzy o procesach erozyjnych, tekotnicznych i wulkanicznych. Wśród niezwykłych miejsc plasuje się w ścisłęj światowej czołówce. Zainteresowanie kanionem i obiektami w jego obrębie wymusiło rozwój infrastruktury turystycznej. Organizowane są wycieczki piesze (jedno lub kilkudniowe), wycieczki konne, a dla wykwalifikowanych turystów spływy. Zarówno kanion jak i zlokalizowane w jego obrębie obiekty nie są miejscami łatwo dostępnymi. To miejsca dla turystów, jednak nad wygodę przedkładają wartości dydaktyczne oraz kontakt z naturą. Te niedogodności wynagradza jednak niecodzienny krajobraz.